ΗΡΑΚΛΗΣ ΠΥΡΓΟΥ

Με αφορμή τις προηγούμενες αναρτήσεις, παραθέτονται κάποιες επιπλέον φωτογραφίες του Ηρακλή Πύργου που δεν έχουν αναρτηθεί στο παρελθόν.

Ο Ηρακλής Πύργου στα μέσα της δεκαετίας του 1950

Ο Ηρακλής Πύργου το 1938 στο γήπεδό του,διακρίνεται και ο Ούγγρος προπονητής του Κοψίβα.

Οι Λέανδρος Κόκκινος, Σάκης Γουρέλης, Χρήστος Χαρτός και Δημήτρης Αγγελιδης

Από παρέλαση του Ηρακλή Πύργου

Φίλαθλοι του Ηρακλή Πύργου παρακολουθούν κάποιο αγώνα την δεκαετία του 1950

ΑΕΚ ΠΥΡΓΟΥ (1929-1956)

Το κείμενο και το φωτογραφικό υλικό που ακολουθεί είναι από τα τέσσερα μέρη του αφιερώματος της εφημερίδας Πρώτης το 2005 για τις ομάδες του Πύργου που συγκρότησαν τον Πανηλειακό.

Στο τέταρτο μέρος το αφιέρωμα για την ΑΕΚ Πύργου 1929-1956.



Η Αθλητική ένωση Κωνσταντινουπόλεως Πύργου όπως είναι το κανονικό της όνομα ιδρύθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1920 από μια μερίδα Ελλήνων προσφύγων της Μ. Ασίας. Λόγο των δύσκολων καταστάσεων που επικρατούσαν εκείνα τα χρόνια ήταν ανενεργή τον καιρό του πολέμου όπως και ο Εθνικός και Ηρακλής. Η ομάδα της ΑΕΚ Πύργου ξανασυστάθηκε και πάλι το 1947 από τον Σταύρο Μελενίκο, ένα πρόσωπο το οποίο υπηρέτησε το ποδόσφαιρο Πύργου από διάφορα πόστα εκείνα τα χρόνια. Εξαιτίας του γεγονότος ότι δεν είχε ακόμα δημιουργηθεί η ΕΠΣ Ηλείας η ΑΕΚ Πύργου συμμετείχε στο πρωτάθλημα της ΕΠΣ Πατρών. Στο πρωτάθλημα αυτό έπαιρναν μέρος και ομάδες της Αιτωλοακαρνανίας, μεσουρανούσε ο Παναιτωλικός τότε, ενώ από την Ηλεία σωματεία που συμμετείχαν ήταν αυτά του Εθνικού Πύργου, Ηρακλή Πύργου, του Πέλοπα του Απόλλωνα, του Αστέρα Αμαλιάδας του Εθνικού Αμαλιάδας και του Αίαντα Γαστούνης.

 Η ΑΕΚ Πύργου σε αγώνα της το 1953 με τον Λευκό Αστέρα Αμαλιάδας(1-1), διακρίνεται και ο μετέπειτα τερματοφύλακας του Πανηλειακού Μιχάλης Κλαυδιανός.

Η ΑΕΚ Πύργου το 1948

Η ΑΕΚ σε αγώνα της το 1948 κόντρα στον Απόλλωνα (1-3)

Η ΑΕΚ Πύργου το 1951

ΠΡΩΤΗ ΣΤΗΝ ΗΛΕΙΑ

Το 1954 σαν έτος θα μείνει βαθιά χαραγμένο στις μνήμες της κιτρινόμαυρης ομάδας καθώς η ΑΕΚ μετά από εξαιρετική πορεία αναδείχθηκε πρώτη ομάδα στην περιφέρεια της Ηλειάς αφήνοντας πίσω της τα υπόλοιπα εφτά σωματεία Εθνικό, Ηρακλή, Λευκό Αστέρα κ.λ.π 

ΓΗΠΕΔΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Τα προβλήματα για μια ομάδα που είχε τις ρίζες της στην Μ.Ασία εκείνα τα χρόνια ήταν πολλά. Πιο σημαντικό βέβαια για την ΑΕΚ Πύργου ήταν το γηπεδικό. Η ΑΕΚ είχε δύο χώρους όπου έκανε προπόνηση με τον ένα να είναι εκεί όπου βρίσκεται σήμερα η Δ.Ο.Υ Πύργου εκεί όπου προπονούταν και ο Εθνικός Πύργου. Η επίσημη έδρα της ΑΕΚ ήταν το γήπεδο του Ηρακλή Πύργου στην οδό Κατακόλου το οποίο και χρησιμοποιούσαν όλες οι ομάδες του Πύργου. Από τις ιστορικές νίκες εκείνα τα χρόνια ήταν αυτή επί του Παναιτωλικού, ενώ ιστορική αναμέτριση ήταν και ο φιλικός αγώνας κόντρα στην ΑΕΚ Αθηνών που διεξήχθη στην Αμαλιάδα.

Έναρξη της ποδοσφαιρικής περιόδου το 1950 στο γήπεδο του Ηρακλή

Σταύρος Μελενίκος, Δρακόπουλος και Σπύρος Τσαγκαρουσιανός.

Ο Σταύρος Μελενίκος

Ο Σταύρος Μελενίκος και ο Γρηγόρης Γιαννέλος στο γήπεδο της Αμαλιάδας το 1953.

ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ

Το τέλος εποχής για την ΑΕΚ Πύργου θα ερχόταν την περίοδο 1956-57. Μετά από μα πολύ κακή χρονιά οι ομάδες του Πύργου Εθνικός, Ηρακλής και ΑΕΚ θα τερμάτιζαν στις τελευταίες θέσεις του περιφερειακού πρωταθλήματος. Αυτό θα αποτελούσε το εφαλτήριο για την δημιουργία της μικτής Πύργου αρχικός και την μετέπειτα συγχώνευση των ομάδων και την γένεση του Πανηλειακού. 

Μελενίκος και Ροδιάς το 1949

Μελενίκος και Πατρίκιος.

Κούτσης, Μελενίκος και Κοππαλίδης το 1953.

ΕΘΝΙΚΟΣ ΠΥΡΓΟΥ (1925-1956) ΜΕΡΟΣ 2

Το κείμενο και το φωτογραφικό υλικό που ακολουθεί είναι από τα τέσσερα μέρη του αφιερώματος της εφημερίδας Πρώτης το 2004 (το συγκεκριμένο) για τις ομάδες του Πύργου που συγκρότησαν τον Πανηλειακό.

Στο τρίτο μέρος το αφιέρωμα για τον Εθνικό Πύργου ( το Β από τα δύο μέρη )1925-1956.

Β ΜΕΡΟΣ

Εαν κάποιος σήμερα νομίζει ότι οι συνθήκες που διεξάγονταν οι ποδοσφαιρικοί αγώνες τότε ήταν καλές κάνει μεγάλο λάθος. Εκτός του πάθους και της δύναμης που ήταν τα κυριότερα χαρακτηριστικά χρειαζόταν και αυτοθυσία και τούτο γιατί όντας οι ποδοσφαιριστές με λίγη τεχνική κατάρτιση, τα συστήματα του αγωνίζεσθε, οι προπονήσεις κ.τ.λ, ανύπαρκτα, έδιναν το καλύτερο εαυτό τους όπως μπορούσαν. Το παιχνίδι ιδίως όταν έβρεχε δυσκόλευε αφάνταστα λόγο της ποιότητας του αθλητικού υλικού που δεν βοηθούσε. Λόγω της βροχής πολλαπλασιαζόταν το βάρος της μπάλας, ενώ πολλές φορές κολλούσαν επάνω στις λάσπες και πέτρες ή άλλαζε το σχήμα της. Οπως καταλαβαίνει ο καθένας μόνο παράτολμοι χτυπούσαν κεφαλιά μια τέτοια μπάλα.

Δημήτρης Καλογερόπουλος(πρόεδρος), Λάμπης Αποστολόπουλος, Μπαρογιάννης, Κυριάκος Παϊκος, Πέτρος Θεοδωράτος, Κώστας Κωνσταντόπουλος, Πέτρος Δημητρακόπουλος, Πάνος Αργυρόπουλος, Βάσος Λογοθέτης, Γιάννης Μπαντούνας και Γιάννης Τσουκαλας.

φιλικός αγώνας παλαιμάχων του Εθνικού Πύργου

Οι παίκτες του Εθνικού στα γραφεία του συλλόγου έτοιμοι για την παρέλαση 25/03/1940 μαζί με τα κύπελλα, διακρίνονται οι : Σάκης Σπυρόπουλος, Κάρολος Δημητρακόπουλος, Λιλής Μουστάκης, Θύμιος Δεσύλας, Πέτρος Μπεβούδας, Γιάννης Μπαντούνας και Διονύσης Λαλιώτης

Μετά το τέλος του αγώνα οι παίκτες έκαναν ντους στο αρτεσιανό που ήταν δίπλα στο μπακάλικο του Βασίλη Διονυσόπουλου όπου σήμερα λειτουργεί πρατήριο υγρών καυσίμων. Ολοι με κάθε τρόπο ο καθένας βοηθούσε και ενίσχυε τις ομάδες που προτιμούσε αλλά συνέβαιναν και διάφορα πράγματα πρωτόγνωρα. Οικονομική βοήθεια έδιναν σχεδόν όλοι ακόμα και οι ποδοσφαιριστές ανάλογα με τις οικονομικές τους δυνατότητες. Χαρακτηριστικό είναι ότι ο Χρήστος Παπουτσής πήρε σύνταξη από την τράπεζα Αθηνών, διέθεσε το ποσό των 15.000 δραχμών-μεγάλο ποσό τότε- για την ενίσχυση του Εθνικού. Ολη τη βδομάδα οι αγώνες ήταν το επίκεντρο των συζητήσεων στα στέκια του Πύργου, κάνοντας προγνωστικά για τον επόμενο. Αγώνες γίνονταν μεταξύ των ομάδων του Πύργου αλλά πολλές φορές καλούσαν ομάδες γειτονικές όπως: Λευκό Αστέρα Αμαλιάδας, Αίαντα Γαστούνης, Πράσινα πουλιά Καλαμάτας, ομάδες από την Πάτρα μεταξύ των οποίων τη ROMA (ομάδα της Ιταλικής παροικίας) των Αθηνών όπως : Αθηναϊκός, Παναθηναϊκός, Αστέρας Αθηνών, ΑΕΚ, Απόλλων Αθηνών κ.α. Υπήρξαν φορές που συγκροτούσαν ενιαία ομάδα τη Μικτή Πύργου για να αντιμετωπίσουν ισχυρές ομάδες. Οι μεταγραφές άγνωστες τότε γινόταν εν μια νυκτί. Αρκούσε μια μικροπαρεξήγηση, ένα πείσμα, ένα πείραγμα και ορισμένοι άλλαζαν ομάδα, μερικές φορές το χαρτζιλίκι των μεγαλυτέρων αδελφών, ή οικονομικών παραγόντων έφτανε για μεταγραφή. Το ποδόσφαιρο τότε είχε αγκαλιάσει όλα τα χαμηλά εισοδήματος στρώματα της πόλης. Μεροκαματιάρηδες στα εργοστάσια ή βιοτεχνίες, βιοπαλαιστές, μικροεπαγγελματίες ήταν η πλειοψηφία όσων ασχολούνταν με το ποδόσφαιρο. Υπήρξαν όμως και παίκτες που είχαν οικονομική άνεση και βρέθηκαν συμπαίκτες με τους πρώτους. Ο Βάσος Λογοθέτης(σταφιδέμπορος), ο Σταύρος Μελενίκος (βιομήχανος) είναι οι πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις, Στη μνήμη πολλών συμπολιτών μας έχουν μείνει οι ποδοσφαιρικές αναμετρήσεις μεταξύ των ομάδων του Εθνικού-Ηρακλή Πύργου γεμάτες ένταση πάθος και δύναμη.

Εθνικός Πύργου : μεταξύ άλλων οι Σπύρος Λούης(παράγοντας), Λιόρδας, Σπύρος Δασκόπουλος, Γούμενος, Λάμπης Θεοδωράτος, Πάνος Αργυρόπουλος, Λιλής Μουστάκης, Γιάννης Τσουκαλάς, Γιώργος Μπαρογιάννης, Κουράντης Μήλεσης και Βάσος Λογοθέτης

Η Β΄ ομάδα του Εθνικού Πύργου στις 18/03/1939 μεταξύ άλλων : Διονύσιος Λαλιώτης (κοκκινοτρίχης), Δημήτρης Πιπιλής, Θύμιος Δεσύλας, Κάρολος Δημητρακόπουλος, Πέτρος Μπεβούδας, Μιχάλης Ασημακόπουλος

φιλικός αγώνας ανάμεσα σε Α΄ και Β΄ ομάδα του Εθνικού Πύργου, μεταξύ άλλων : Σπύρος Δασκόπουλος, Μιχάλης Ασημακόπουλος, Διονύσης Λαλιώτης, Σάκης Γιγάντες, Λιλής Μουστάκης, Πάνος Χριστόπουλος, Βαγγέλης Πρόκος, Πέτρος Μπεβούδας, Δημήτρης Ασημακόπουλος

Ο Λιλής Μουστάκης φωτογραφίζεται με φιλάθλους του Εθνικού Πύργου

Κατά τη διάρκεια του Β΄ παγκοσμίου πολέμου δεν πραγματοποιούνταν παιχνίδια παρά μόνο μεταξύ των Ιταλικών και Γερμανικών στρατευμάτων και αγώνες με ομάδες που συγκροτούνταν από εδώ. Μερικές από αυτές τις ομάδες ήταν οι FADARIA (ομάδα Ιταλικού πεζικού) και η ARTILERIA ( ομάδα Ιταλικού πυροβολικού) κάποιες φορές συγκροτούσαν ενιαία ομάδα για να αντιμετωπίσουν αντίστοιχες Γερμανικές ομάδες. Μετά το τέλος του πολέμου πολλά άλλαξαν και στην κοινωνία του Πύργου,οι προτεραιότητες των ανθρώπων είχαν αλλάξει. Τα χρόνια περνούσαν δίνοντας την ευκαιρία σε νεότερους ανθρώπους να παίξουν. Μικρότερες ομάδες της πόλης ενσωματώθηκαν στις μεγαλύτερες βοηθώντας τες σε παίκτες και διοικητικούς παράγοντες, Ο Ερμής Πύργου ενσωματώθηκε στον Εθνικό. 

Παίκτες όπως ο Κώστας Κωνσταντόπουλος, Γιάννης Μπαντούνας, Λάμπης Μπέτσικας, Βύρωνας Στασινόπουλος, Πάνος και Νίκος Βουλγαρίδης, Νίκος Λαϊνόπουλος, Χρήστος Ψυχογιός ήταν μερικοί που έπαιξαν στον Εθνικό. Διοικητικοί παράγοντες μεταξύ άλλων ήταν ο Πάνος Πανάγαρης και Βαγγέλης Μανουράς. Πάντα οι ποδοσφαιρικές συναντήσεις ήταν το κοινωνικό γεγονός της Κυριακής στην πόλη. Μεγάλες παρέες πολλές φορές με τις οικογένειές τους κατηφόριζαν την οδό Κατακόλου στο γήπεδο του Ηρακλή(εργατικές κατοικίες έναντι νοσοκομείου) και του Εθνικού ( σήμερα κτήριο Δ.Ο.Υ). Αυτά τα λίγα γνωστά και άγνωστα για το ποδόσφαιρο στον Πύργο και τον Εθνικό. 

Λάμπης Θεοδωράτος (χαφ) και Γιάννης Τσουκαλάς (δεξί εξτρεμ)

Ο Σάκης Γιγάντες ανάμεσα στους Κώστα Κωνσταντόπουλο και Λιλή Μουστάκη

Λάμπης Μανιας, Νίκος Μπουλουμάτσης και Γιάννης Τυριντζής

Βάσος Λογοθέτης (αριστερό εξτρεμ) και Λιλής Μουστάκης (αμυντικός)

ΕΘΝΙΚΟΣ ΠΥΡΓΟΥ (1925-1956) ΜΕΡΟΣ 1

Το κείμενο και το φωτογραφικό υλικό που ακολουθεί είναι από τα τέσσερα μέρη του αφιερώματος της εφημερίδας Πρώτης το 2004 (το συγκεκριμένο) για τις ομάδες του Πύργου που συγκρότησαν τον Πανηλειακό

Στο δεύτερο μέρος το αφιέρωμα για τον Εθνικό Πύργου(το Α από τα δυο μέρη) 1925-1956

Α ΜΕΡΟΣ

Από τα χρόνια του μεσοπολέμου στις αλάνες του Πύργου μεγάλες παρέες παιδιών έτρεχαν κλωτσώντας αντί για μπάλα ένα κουβάρι κουρέλια, παιχνίδι όλη μέρα και κάπου-κάπου σχολείο. Ομηρικά παιχνίδια μεταξύ τους της μιας γειτονιάς με την άλλη με φανατισμό αλλά με πολύ αγάπη.
Χρόνια ξεγνοιασιάς με τα παιδιά να τα απασχολεί η καθημερινότητα, τα παιχνίδια αυτοσχέδια έδιναν χαρά και διαμόρφωναν χαρακτήρες και φιλίες.

Τα δελτία των παικτών του Εθνικού Πύργου και η ομάδα του 1938 στο κέντρο.

Ο Εθνικός Πύργου στις 9/10/1938 στον αγώνα κόντρα στον Λευκό Αστέρα Αμαλιάδας (3-2 υπέρ του Εθνικού) Διακρίνονται οι :  Λιλής Μουστάκης, Χαράλαμπος Ασημακόπουλος ή Ζεύκας, Γιώργος Καλαβριάς, Ασημακόπουλος, Σάκης Σπυρόπουλος, Γιώργος Μπατιστάτος, Βασίλης Ξένος, Χρήστος Σοφιανόπουλος και Γιάννης Δασκόπουλος ή Ντρέϊκ. 

Ο Εθνικός Πύργου το 1949. Διακρίνονται οι : Γιώργος Μπαρογιάννης, Σπύρος Δασκόπουλος, άγνωστος, Λιόρδας, Λιλής Μουστάκης, Παϊκος, άγνωστος, Κώστας Κωνσταντόπουλος, Λάμπης Θεοδωράτος, Γιάννης Τσουκαλάς και Γιάννης Μπαντούνας.

Μεγαλώνοντας η κάθε γενιά δεν την χωρούσε πλέον η αλάνα. Προσπαθούσαν να βρουν νέους τρόπους να συνεχίσουν τα παιχνίδια τους το ποδόσφαιρο. Μια τέτοια πρωτοβουλία ανέλαβε μια παρέα φίλων, να ενεργοποιήσει τον Εθνικό Πύργου. Ο Εθνικός είχε ιδρυθεί περίπου το 1925 χωρίς να έχει κάποια αξιόλογη δράση. Ο Λιλής Μουστάκης, ο Χαράλαμπος Ασημακόπουλος ή Ζεύκας και ο Τάσος "Μπου-Μπουλ" ξεκίνησαν συγκεντρώνοντας πολλούς φίλους τους να συγκροτήσουν την νέα ομάδα τον Εθνικό το 1936-37. Ξεχώρισαν τους ρόλους τους και με μεράκι και πάθος υλοποιούσαν το όνειρο τους. Αξεπέραστο όχι για πολύ ήταν η προμήθεια αθλητικού υλικού,τα οικονομικά της παρέας ελάχιστα και το χαρτζιλίκι ανύπαρκτο. Λύση δόθηκε όταν ο Χ.Ασημακόπουλος και ο Τάσος (άριστοι επιγραφοποιοί και οι δύο στο Cine Πάνθεον) ανέλαβαν εργολαβία από τον τότε νομάρχη Διαμαντόπουλο να φτιάξουν επιγραφές σε όλα τα χωρία υπέρ του Μεταξά και της 4ης Αυγούστου. Τα χρήματα που πήραν παρά τα μεγάλα βιοποριστικά τους προβλήματα χρησιμοποιήθηκαν για να αγοραστεί αθλητικό υλικό σε χρώμα πράσινο λευκό. Τα παπούτσια έγιναν από ντόπιους τεχνίτες ( Γιώργο Μπαμιά και Γιώργο Σταυρόπουλο) με βακέτα(χοιρόδερμα). Έχοντας εξασφαλίσει και το υλικό που χρειαζόταν δεκάδες παιδιά μαζεύτηκαν και ξεκίνησαν να δίνουν φιλικά παιχνίδια, έφτασαν σε τέτοιο αριθμό που συγκρότησαν και 2η ομάδα Εθνικού. Έπαιζαν με άλλες ομάδες του Πύργου όπως Ηρακλής, ΑΕΚ, Απόλλωνας, Ερμής κ.τ.λ οι οποίες και αυτές αποτελούσαν πραγματικές κυψέλες αθλητικής δραστηριότητας.

Ο Εθνικός Πύργου το 1937 στο γήπεδο του Ηρακλή : Γενικός αρχηγός Νίκος Λαμπαούνας, Γιάννης Λουμιώτης, Χ. Ασημακόπουλος, Λιλής Μουστάκης, Τάκης "Μπου Μπουλ", Τρύφωνας Φυντανόγλου, Αντώνης Αντωνόπουλος(με το κοστούμι), Σάκης Σπυρόπουλος, Γιάννης Δασκόπουλος, Βασίλης Χρυσικόπουλος, Λάμπης Πιτσίνης, Γιώργος Μπατιστάτος και Πέτρος Μπεβούδας.

1949 Εθνικός Πύργου-Ηρακλής Πύργου 1-1 : Λιόρδας, Χειλάς, Πέτρος Θεοδωράτος, Σπύρος Δασκόπουλος, Μανιάς, Πάνος, άγνωστος, Παϊκος, Κώστας Κωνσταντόπουλος, Γιάννης Τσουκαλάς και Βάσος Λογοθέτης.

Ηταν τέτοια η θέληση για το ποδόσφαιρο των παιδιών που έπαιρνε και οικογενειακό χαρακτήρα, αδέλφια βρέθηκαν στην ίδια ομάδα και αντίπαλοι! Αφοι Ασημακόπουλοι, αφοι Δασκόπουλοι, αφοι Θεοδωράτου, αφοι Δημητρακόπουλοι ήταν μερικά από τα αδέλφια ποδοσφαιριστές. Πολλοί ακόμα και σήμερα θυμούνται τα παιχνίδια μεταξύ Εθνικού-Ηρακλή που τα χαρακτήριζε το πάθος και η δύναμη. Εάν υπήρχαν αδέλφια που έπαιζαν αντίπαλοι το απόγευμα το βράδυ συνεχιζόταν ο αγώνας... Όχι όπως σήμερα μπροστά σε τηλεοπτικές κάμερες, πάνελ συζητήσεων και κρητική φάσεων.

Η πρώτη ουσιαστική διοίκηση του ΕΘΝΙΚΟΥ

Πρόεδρος : Θανάσης Σταματόπουλος

Γενικός Αρχηγός : Νίκος Λαμπαούνας

Ταμίας : Γιώργος Σπηλιοτόπουλος

Μέλη : Χρήστος Παπουτσής, Λάκης Κούτσης, Σάκης Γιγάντες, Θεόδωρος Αναγνωστόπουλος, Μπάμπης Μουστάκης

Ο Εθνικός Πύργου με άλλη σύνθεση το 1949.

Ο Εθνικός Πύργου το 1952 : Τάκης Δημητρακόπουλος( ο σκόρερ του πρώτου επίσημου γκολ του Πανηλειακού), Γιώργος Μπαρογιάννης, Βασίλης Νικολόπουλος, Πέτρος Θεοδωράτος, Λάμπης Θεοδωράτος, Γιάννης Μπαντούνας, Θεοδωρής Δασκόπουλος, Γιάννης Τσουκαλάς, Βύρωνας Στασινόπουλος, Λάμπης Αποστολόπουλος, Βάσος Λογοθέτης και Γιώργος Δημητρακόπουλος

Πάνος Χριστόπουλος, Λιλής Μουστάκης, Βύρωνας Στασινόπουλος, Χαράλαμπος Ασημακόπουλος, Βαγγέλης Πρόκος, Κώστας Κωνσταντόπουλος, Γιώργος Καλαβριάς, Γιάννης Μπαντούνας, Δημήτρης Ασημακόπουλος, Πέτρος Μπεβούδας και Γιάννης Λουμιώτης.

ΗΡΑΚΛΗΣ ΠΥΡΓΟΥ (1918-1956)

Το κείμενο και το φωτογραφικό υλικό που ακολουθεί είναι από τα τέσσερα μέρη του αφιερώματος της εφημερίδας Πρώτης το 2005 για τις ομάδες του Πύργου που συγκρότησαν τον Πανηλειακό

Στο πρώτο μέρος το αφιέρωμα για τον Ηρακλή Πύργου 1918(αν και το επίσημο έτος ίδρυσης ήταν το 1923)-1956


Μπορεί τη νεότερη και σύγχρονη ιστορία του Ηλειακού ποδοσφαίρου να την έχει γράψει ο Πανηλειακός ,ωστόσο πριν από υπήρχαν οι ομάδες του Πύργου οι φωτογραφίες των οποίων έχουν μείνει και αποδεικνύουν ότι ποδόσφαιρο υπήρχε και προπολεμικά και μάλιστα η απήχηση που είχε στις μάζες ήταν μεγάλη εξίσου σημαντική με σήμερα. Ο Πανηλειακός όπως τον γνωρίζουμε σήμερα είναι προϊόν συγχώνευσης τριών ομάδων του Εθνικού Πύργου, του Ηρακλή Πύργου και της ΑΕΚ Πύργου. Σήμερα θα γυρίσουμε το χρόνο πίσω και θα θυμηθούμε ορισμένες από τις ομάδες που παρουσίασε κατά καιρούς η ομάδα με το... ρόπαλο ο Ηρακλής Πύργου,μαζί με κάποιες ιστορικές συναντήσεις του που έλαβαν χώρα στον Πύργο. Βοηθός μας οι φωτογραφίες ντοκουμέντα που έχουν απομείνει μέχρι σήμερα...

Οι παίκτες του Ηρακλή Πύργου σε αναμνηστική φωτογραφία με τους παίκτες του Απόλλωνα Καλαμάτας σε αγώνα των δυο ομάδων το 1946

Ο Ηρακλής Πύργου την περίοδο 1930-31 σε αναμνηστική φωτογραφία με την ομάδα της Παναχαϊκής

Φάση από τον αγώνα κόντρα στην Ουγγρική Σομογγυ, ο παίκτης του Ηρακλή Αρμακόλας αναχαιτίζει επίθεση των Ούγγρων, αξίζει να αναγερθεί ότι ο Ηρακλής ήταν η μόνη Ελληνική ομάδα που σημείωσε τέρμα απέναντι στους Ούγγρους στα φιλικά που έδωσαν στην Ελλάδα(με Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό επίσης)

Η αρχή του ποδοσφαίρου(με την μορφή σωματείων) στον Πύργο και γενικότερα στην Ηλεία χάνεται κάπου στη δεκαετία του 20'. Δεν είναι διόλου τυχαίο το γεγονός ότι, σε δειθνές επίπεδο συντελούνται γεγονότα τα οποία έχουν άμεση σχέση με το θέμα μας. Μπορεί η εξάπλωση του ποδοσφαίρου να άρχισε στα τέλη του 19ου αιώνα από την Αγγλία αλλά η εκτόξευση της δημοτικότητας του σε Μεσογειακές χώρες γίνεται στα χρόνια του Μεσοπολέμου. Το 1934 η Ιταλία πανηγυρίζει στην Ρώμη την κατάκτηση του Παγκοσμίου κυπέλλου. Στην Ελλάδα έχει πλέον ιδρυθεί η ΕΠΟ και οι πρώτες ομάδες κάνουν την εμφάνιση τους στην Αθήνα(αν και υπήρχαν σωματεία από την αρχή του αιώνα) και σταδιακά στην περιφέρεια. Στον Πύργο έχουμε ομάδες όπως ο Εθνικός, ο Ηρακλής, η ΑΕΚ, ο Απόλλωνας και άλλες. Τα παιχνίδια μεταξύ των ομάδων αυτών είχαν το δικό τους "χρώμα" και μάλιστα ο κόσμος που ακολουθούσε είχε ιδιαίτερο φανατισμό. Πολλά τραγούδια είχαν γραφτεί για αυτές τις ομάδες και φυσικά πιο εύκολο ήταν να παίζουν μεταξύ τους. Επίσης έδιναν παιχνίδια με  ομάδες από άλλες γειτονικές πόλεις όπως Αμαλιάδα,Γαστούνη, Πάτρα,Καλαμάτα κ.α Η Παναχαϊκή η Θύελλα, τα Πράσινα πουλιά ο Απόλλωνας Καλαμάτας ήταν από τους συχνούς αντιπάλους εκείνης της εποχής. Συχνά οι ομάδες συγκροτούσαν Μικτές για να αντιμετωπίσουν πιο ισχυρούς αντιπάλους. Κάπου κάπου έρχονταν και ξένες ομάδες όπως η διάσημη τότε Ουγγρική Σόμογγυ σε τουρνέ στη χώρα μας. Φυσικά  από τα διεθνή παιχνίδια είχαμε εμπλουτισμό εμπειριών και γνωριμία με άλλες ποδοσφαιρικές σχολές πιο προηγμένες όπως αυτή των Μαγυαρων.

1931. Ηρακλής Πύργου - Σομογγυ 1-3, ο τερματοφύλακας του Ηρακλή Πετρόπουλος αποκρούει μετά από κόρνερ κεφαλιά του Ούγγρου Γιάκουμπε

Απόκρουση του Πετρόπουλου από τον ίδιο αγώνα

Από τον αγώνα του 1947 κόντρα στην ομάδα του Απόλλωνα Αθηνών 2-5.

Κατά τα χρόνια της κατοχής οι Γερμανοί και οι Ιταλοί στρατιώτες συγκροτούσαν ομάδες και έδιναν φιλικά με τους δικούς μας. Μετά τον πόλεμο τα χρόνια ήταν δύσκολα αλλά ποτέ το ποδόσφαιρο δεν έπαψε να κατοικεί στις καρδιές των ανθρώπων. Το θέμα μας σήμερα είναι ο Ηρακλής Πύργου και ορισμένες συναντήσεις της ομάδας. Και όσο τα χρόνια περνούσαν όσο ο Πύργος μεγάλωνε και αποκτούσε αστικό τρόπο ζωής τόσο το ποδόσφαιρο εξαπλωνόταν. Το άκρως θεωρητικό ερώτημα που πλανάται βέβαια ακόμα και σήμερα είναι ένα: πέρα από την ιστορική αξία εκείνων των στιγμών ήταν εκείνοι οι παίκτες (οι παππούδες μας δηλαδή ) εφάμιλλοι σε αξία των σημερινών ποδοσφαιριστών. Απάντηση μετά βεβαιότητας δεν μπορεί να δοθεί. Σύγκριση δεν μπορεί να γίνει γιατί μιλάμε για άλλες εποχές, όμως αν υποθέσουμε ότι εκείνοι οι παίκτες διέθεταν τα σημερινά μέσα για προπόνηση,  τις σημερινές τεχνικές γνώσεις, τις εγκαταστάσεις, ε τότε μπορεί να ήταν όχι απλός ισάξιοι αλλά μερικές φορές και ανώτεροι τους. Πως να πάρεις κεφαλιά λόγου χάρη με εκείνη τη μπάλα που όταν έβρεχε βάραινε και πολλές φορές αποκτούσε και άλλο σχήμα. Η πώς να πλασάρεις όταν τα παπούτσια δεν διέθεταν ανατομικές σόλες ή τάπες και πώς να πασάρεις όταν το γήπεδο δεν διέθετε χλοοτάπητα αλλά χώμα.

Η ομάδα του Ηρακλή Πύργου για τη περίοδο 1930-31.

Ο Ηρακλής Πύργου το 1948 λίγο πριν από τον αγώνα με τον Απόλλωνα Καλαμάτας για το κύπελλο Ελλάδας διακρίνονται οι : Μάτσας, Αντωνόπουλος, Ασημακόπουλος, Μάνθος, Κοντονής, Γιακουμής, Μπερέτσος, Τσιλιράς, Βούρτσης, Πετρόπουλος και Ψυρίδης.

Ο Ηρακλής Πύργου την περίοδο 1936-37.

το γήπεδο του Ηρακλή Πύργου κατάμεστο. 

Ο Αρμακόλας με τον Ούγγρο Γιάκουμπε της Σομμογγυ και το διαιτητή της συνάντησης πριν τον αγώνα

Ο τερματοφύλακας του Ηρακλή Πύργου Πετρόπουλος στο γήπεδο της Γαστούνης το 1940.